TONGERSE  KUNSTKRING

Meerdere individuele en  groepstentoonstellingen, ook in het buitenland, een gerekte lijst van ere-vermeldingen en prijzen. Een jarenlange opleiding in tekenen, boetseren, aquarel in binnen- en buitenland waren de weg daar naar toe.

Zo kunnen we aanvangen met een voornaam deel van het C.V. van de talentvolle, begaafde kunstenares Daniëlle VANDERMEULEN.

 Daniëlle is geen brave aquarelliste. Haar werken treden buiten het normale begaafde, het oude stramien. En hoewel zuiver aquarel, geven ze impressies van olieverf, collages en andere disciplines. Haar lijnenspel is een gids in dit kunsthistorisch begrip.

Het interne beleven van schoonheid barst naar buiten in een ongeremde schoonheid van kleuren, gerichte vlakken en lijnen. Zonder berekening,maar zuiver gevoelsmatig. Het is een zichtbaar geworden gestolde droom.

Daniëlle geniet van enorme reizen in het spectrum van kleuren en schept daar dat magische gamma dat men zeker in het aquarel zelden aantreft. Het is haar gedreven uitdrukkingsvermogen, voortkomend uit een observatieve sterkte, die het schoonheidsgevoel van de toeschouwer bewerkt en door deze belevenis de kijker zelf tot kunstenaar maakt. De meeste van haar werken laten de kijker de mogelijkheid tot interpretatie van het nochtans herkenbare. De bewonderaar kan diversiteiten van begrip opmerken en zelf geestesbeelden verwerken.

 Er is geen rem op haar werkijver en daardoor kan men geen van haar expo’s overslaan zonder gevaar te lopen bij een volgende expo in verbijsterende bewondering te staan voor haar herhaalde fenomenale vooruitgang .

Herman de Buyzer

Algemeen Voorzitter  T.K.K.

 

TENTOONSTELLING KUNST + FORUM HAACHT

Daniëlle Vandermeulen brengt het meer klassieke in de aquarelkunst, roept beelden op die door de toeschouwers worden begrepen ; maar zij gaat ook verder, in meerdere van haar abstrakt getinte werken spoort zij de bezoeker aan toch weer wat meer te doen dan alleen maar te kijken, ze geeft hen een uitnodiging tot het " zoeken naar datgene wat erachter schuilt ", titels worden in vraag gesteld en de toeschouwer moet, wil hij het werk begrijpen, aan zelfonderzoek beginnen te doen ; waar ligt de grens van het klassieke, waar begint de overgang en waar eindigt hij  ?

Maurice Van der Speeten

Voorzitter Kunststichting Perspektief

Haacht  (  04/ 02/ 1994 )

 

Juryverslag 16 ^de Kempisch Aquarelsalon Mol
Thema "

Dieren".

 

Gezien een door de leden van de Molse Aquarelvereniging opgezette workshop in de Antwerpse Zoo mede aan de basis heeft gelegen van de themakeuze, zijn naast enkele conventionele huisdie­ren vooral dieren geaquarelleerd die daar vlot te zien zijn.

Wat hierbij opvalt, is dat de kunstenaars vooral oog hebben voor het dier in rust.

Eén enkele wat geabstraheerde weergave van een zeedier, nl. een kwal ( Daniëlle Vandermeulen  ), is daardoor een wat verrassende verschijning - die bovendien charmeert door een mooi gebruik van violette tinten. Want hoewel het kleurgebruik over het algemeen genomen, zoals reeds gezegd, ingehouden is, getuigen de geselecteerde aquarellen van een bijzonder verfijnd omspringen met kleurnuances.

                                                                Johan De Langhe 

                                                                  Kunstrecensent

                                                            Mol ( 18/ 03/ 1994 )



Juryrapport 17 ^de Kem

pisch Aquarelsalon Mol
n.a.v. de toekenning van de eervollevermelding voor
" Het huis der Stilten "

  Binnen de grenzen van het opgelegde thema voor dit 17 de Kempisch Aquarelsalon, "  Een huis dat tussen nacht en morgen staat  " , bleek hoe realistische, door droom of emotie verkleurde, of uit de verbeelding geschapen realiteit, naast elkaar bestaansrecht hebben en kwalitatief even hoogstaand vertaald kunnen worden.

Het werk van Daniëlle Vandermeulen  " Het huis der Stilten " openbaart op een poëtische wijze de aanwezigheid van een mens, mysterieus naar voren tredend in een tintelende en toch wat onder­koelde, impressionistische sluier van lichte paarsblauwen. Het verheugde de jury te kunnen vaststellen dat er afstand werd genomen van een wat goedkope effectzoekerij en van stereotiepe oplossingen ten voordele van de zuivere aquareltechniek.

Dr. Lydia  M. A. Schoonbaert 

                                                                        Hoofdconservator  K M SKA                                                                                 Mol  (  17/ 03/ 1995  )